Kimsən?
Soruşdi: Kimsən?
Kimmi? fikirləşib,
Kimliyimdə axtardım,
Amma bir cavab tapmadim,
Başın dəbərtıb, yazdı:
Kimsə!.
Sayarkən
Paradokslarimi sayarkən,
Yorulib, yatdim,
Yuxumda,
Paradokslar gördim,
Onlarıda saydim,
Yuxudan durdim,
Yeni saydıqlarımı xatırlayıb,
Paradokslarıma,
Əlavə etdim.
Yorğun Gecələrim
Gecələrim yorğun,
Getməkdən acıqlı,
Qalmaqa mail,
Hər səhər,
Günəşdən yalvarmaq,
Onlardan əzilmək,
Hər səhər, günüm qısalıb,
gecəm artırdi,
Uzun gecələrim,
Qısa gündüzlərim.
Axırda günəşdə,
Yorğun olib,
Yalvarmaqı boşladi,
O da daha çıxış etməyib,
Başın qoyub, yatdi,
Gecələrdə amma,
Çoxdanidir ki yatmışdılar,
Hamımız yatdik,
Mən, günəş və gecə!.
Ümid?!
Ümid bizdən üzüləndən sonra,
Hər şey dəyişildi,
Yoxluq və varlıq qarışıb,
Bir boz şey yaratdılar,
Hər şey həm varidi,
Həmdə yoxidi.
Həsrət çəkmək,
İşimizidir,
Həsrət qəm dadı ilə,
Hüüt baxmaq,
Dinməmək,
Və ümidi,
Yenidən gözləmk.
Bu bizim hər günki planimizdir,
Zamanlardir ki bu planı,
Dəyişməmişik,
Həsrət çəkirik,
Hüüt baxirik,
Dinmirik,
Və əlbəttə,
Ümidi gözləyirik.!
Pozğun
Qara geclərim,
Qurtarmaz oldi,
Səhərə həsrət qalıb,
Şəkilin çəkdim,
İşıqa çatanda,
Şəkilə baxdim,
Bir şey anlaya bilmədim,
Qaranlıqda,
Səhəridə unutıb,
Pozğun bir şəkil çəkmişdim
Həsrət
Həsrət, başda,
İnsana, bir-bir gəlsədə,
Zaman keçdikcə,
Yük ilə gələr,
Çox təəssüflə,
Bu bir doğrudir.!
Həsrət gəlib,
Başqa hissləri,
Eşikə ötürib,
Məndə, yalnız,
Həsrət qalıb,
Yalnız həsrət.
Hisslərim, indi,
Yox olibdi,
Axı,
Həsrətdən başqa,
Ayrı hissim yoxdir!,
Yalnız həsrət.!
Ulduz İstəyirəm!!
Qaranlıq gecədə,
Ulduz tapa biləmdim,
Mən ulduz istəyirəm!,
Bunu haray çəkib,
Qışqırdim.!
Yoxsulluq
Qışım qarsız,
Yazım çiçəksiz,
Payızım xəzəlsiz,
Havam yelsiz,
Suyum dadsız,
Günəşim işıqsız.
Yoxsulluq hakim,
Hər şey,
Həsrətə dönüb,
Məndən uzaq gəzir,
Hətta ümidsizəm,
Ümidimidə əldən verib,
Xarab halımla yaşayıram.
İnqilab
Qəmlər əsdikcə,
Buludlar dolduqca,
Havalar ağır olduqca,
Bizdə yorğun olib,
Kahal oldik.
Biz unutdik özimizi,
Axı bağlantıdayidik,
Biz, qəmə batdik,
Ürəkimiz dolu,
Amma dinməzidik.!
Bir gün amma,
Daha, dözə bilməyib,
Partladik.!
Ürəkimiz çox doluidir,
Partlamaq, çox qüvvətli,
O gün, sonralar,
İnqilab günü adlandi,
Biz inqilab etmişdik.!
Sevincək olib,
Ürəkimizi boşaltdik,
İçəri boşaldi,
Amma, təəssüflə,
Eşik doldi.!
